Συνεχίζονται για δεύτερη ημέρα οι συνομιλίες Κοτζιά – Ντιμιτρόφ στη Νέα Υόρκη

kotzias

Ολοκληρώθηκε για σήμερα ο κύκλος συνομιλιών Κοτζιά-Ντιμιτρόφ στην Νέα Υόρκη.

Οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν κανονικά στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών στις 9:30 το πρωί της Παρασκευής σύμφωνα με τον αρχικό προγραμματισμό.

Η συνάντηση έγινε στον απόηχο των αποστάσεων που έλαβε η ελληνική κυβέρνηση από την πρόταση της FYROM για ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Ίλιντεν», στην οποία ωστόσο φαίνεται να επιμένει η γειτονική χώρα.

Οι δύο πλευρές, Αθήνα και Σκόπια, ξαναέπιασαν το νήμα της διαπραγμάτευσης, ενώ παράλληλα με τους υπουργούς Εξωτερικών, συνεδρίασαν και οι τεχνικές ομάδες, όπως είχε συμβεί κατά τις πρόσφατες συναντήσεις Κοτζιά-Ντιμιτρόφ σε Βιέννη και Σούνιο.

Σύμφωνα με την ενημέρωση, που έκανε ο Έλληνας υπουργός στους δημοσιογράφους, η Ελλάδα προσέρχεται στο τραπέζι του διαλόγου επιθυμώντας έμπρακτα την επίτευξη λύσης. Αναμένοντας την εξέλιξη των συνομιλιών, ο κ. Κοτζιάς είχε αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο οι διαπραγματεύσεις να διαρκέσουν μόνο μια μέρα και όχι δύο όπως είχε αρχικά προγραμματιστεί.

Την Τετάρτη ο κ. Κοτζιάς κατέστησε σαφές πως ο κ. Νίμιτς δεν αναμένεται να καταθέσει κάποια καινούργια πρόταση, αλλά θα προσφέρει την «σοφία» του ώστε να υπάρξει πρόοδος στην διαπραγμάτευση.

Ερωτηθείς για την αισιοδοξία της ΠΓΔΜ ότι είμαστε στο τέλος του δρόμου για το ονοματολογικό, ο κ. Κοτζιάς είπε πως η σκοπιανή πλευρά δεν έχει παρά να το δείξει αυτό στη συνάντηση με τον κ. Νίμιτς.

«Έχω τη θέληση να βρω λύση. Και πρέπει να έχει και η άλλη πλευρά τον πραγματισμό και το ρεαλισμό να βρει λύση. Λύσεις είναι οι λύσεις συμβιβασμού», είπε.

Από τα ονόματα που έχουν ακουστεί κατά καιρούς έχουν ήδη απορριφθεί από την ελληνική πλευρά το όνομα «Republika Makedonija (Skopje)» -«Δημοκρατία της Μακεδονίας (Σκόπια)» ενώ «κάηκε» μετά τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης σε Αθήνα και Σκόπια το «Μακεδονία του Ίλιντεν».

Στο τραπέζι της κρίσιμης τριμερούς «έπεσαν» τα ονόματα που έχει προτείνει ο κ. Νίμιτς:

Republika Nova Makedonija (Δημοκρατία της Νέας Μακεδονίας) Republika Severna Makedonija (Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας) Republika Gorna Makedonija (Δημοκρατία της Άνω Μακεδονίας) Republika Vardarska Makedonija (Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδάρη)

Η πλευρά των Σκοπίων φέρεται να απορρίπτει το Vardaska. Ετσι πιο πιθανά φαντάζουν πλέον το «NovaMakedonija» και το «GornaMakedonija» ενώ παραμένει και το Severna Makedonija (Βόρεια Μακεδονία).

  • Εμφανίσεις: 84

Στις κάλπες οι Ιρλανδοί για το ιστορικό δημοψήφισμα για τις αμβλώσεις

abortion

Περίπου 3,5 εκατομμύρια Ιρλανδοί καλούνται σήμερα στις κάλπες για να ψηφίσουν υπέρ ή κατά της νομιμοποίησης των αμβλώσεων σε αυτή τη συντηρητική, καθολική χώρα, όπου το 2015 οι πολίτες ψήφισαν μαζικά υπέρ της νομιμοποίησης του γάμου μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου.

Τα εκλογικά κέντρα ανοίγουν στις 08:00 (τοπική ώρα, 10:00 ώρα Ελλάδος) και θα κλείσουν στις 23:00 (τοπική ώρα).

Έπειτα από μια προεκλογική εκστρατεία που ολοκληρώθηκε με κάποια ένταση μεταξύ αυτών που στηρίζουν τη νομιμοποίηση των αμβλώσεων και αυτών που τάσσονται κατά, το «Ναι» φαίνεται να προηγείται στην πρόθεση ψήφου, παρά το γεγονός ότι είναι δύσκολο να εκτιμηθεί η συμμετοχή στο δημοψήφισμα, ενώ ο αριθμός των αναποφάσιστων είναι αυξημένος.

Οι αρχές έχουν καταγράψει αύξηση στον αριθμό των νέων εγγεγραμμένων στις εκλογικές λίστες, με περισσότερα από 118.000 αιτήματα, ένδειξη του ενδιαφέροντος των Ιρλανδών για το δημοψήφισμα.

Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, η κινητοποίηση των ψηφοφόρων ήταν ένας από τους βασικούς στόχους και των δύο στρατοπέδων, με τους αντιπάλους των αμβλώσεων να βασίζονται κυρίως στους κατοίκους της υπαίθρου.

Ο Ιρλανδός πρωθυπουργός Λίο Βαράντκαρ μιλώντας χθες Πέμπτη στον ραδιοφωνικό σταθμό Newstalk χαρακτήρισε το δημοψήφισμα «ευκαιρία μιας γενιάς», υπενθυμίζοντας ότι σε περίπτωση που υπερισχύσει το «Όχι» δεν θα διεξαχθεί δεύτερο δημοψήφισμα.

Ο Βαράντκαρ επανέλαβε την έκκλησή του προς τους Ιρλανδούς να ψηφίσουν «Ναι» και επεσήμανε ότι «μετά την υιοθέτηση της 8ης τροπολογίας στο Σύνταγμα, 170.000 γυναίκες (από την Ιρλανδία) πήγαν στο εξωτερικό για να κάνουν άμβλωση».

Το ερώτημα του δημοψηφίσματος αφορά ακριβώς στην κατάργηση αυτής της τροπολογίας, που υιοθετήθηκε το 1983 και απαγόρευε τις αμβλώσεις. Μια τροποποίηση που ψηφίστηκε το 2013 επιτρέπει τις αμβλώσεις σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όπως όταν κινδυνεύει η ζωή της μητέρας. Ωστόσο ο βιασμός, η αιμομιξία ή η δυσμορφία του εμβρύου δεν αποτελούν νόμιμους λόγους για να γίνει άμβλωση.

Η νομοθεσία της Ιρλανδίας αναφορικά με τις αμβλώσεις παραμένει μια από τις πιο περιοριστικές στην Ευρώπη.

  • Εμφανίσεις: 91

Ανταρκτική: Ανακαλύφθηκαν τρία γιγάντια φαράγγια θαμμένα κάτω από τους πάγους

antarktikh

Βρετανοί γεωεπιστήμονες ανακάλυψαν κάτω από τους πάγους της Ανταρκτικής τρία τεράστια και βαθιά φαράγγια.   Καθένα από αυτά έχει μήκος εκατοντάδων χιλιομέτρων και ελίσσεται ανάμεσα σε ψηλά βουνά, χωρίς να είναι ορατά πάνω από την καλυμμένη με χιόνια και πάγους επιφάνεια.

Οι ερευνητές του πολικού ερευνητικού προγράμματος PolarGAP, με επικεφαλής τη δρα Κέιτ Γουίντερ του Τμήματος Γεωγραφίας και Περιβαλλοντικών Επιστημών του βρετανικού Πανεπιστημίου Νορθάμπρια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση  στο περιοδικό γεωφυσικής «Geophysical Research Letters», πραγματοποίησαν την ανακάλυψη με τη βοήθεια ιπτάμενου ραντάρ, σύμφωνα με το BBC.

Όπως ανέφεραν, αν οι πάγοι της Ανταρκτικής λιώσουν και άλλο λόγω της κλιματικής αλλαγής, τότε τα υπόγεια φαράγγια θα επιταχύνουν την μετακίνηση των λιωμένων πάγων προς τη θάλασσα, με συνέπεια την άνοδο της στάθμης των υδάτων.   «Τα φαράγγια αυτά λειτουργούν ως κανάλια του πάγου από το κέντρο της ηπείρου προς την ακτή. Συνεπώς, αν οι κλιματικές συνθήκες αλλάξουν στην Ανταρκτική, θα πρέπει να περιμένουμε τον πάγο να κυλήσει πολύ πιο γρήγορα προς τη θάλασσα. Αυτό τα κάνει πραγματικά σημαντικά και, παρόλα αυτά, δεν γνωρίζαμε την ύπαρξή τους έως τώρα», δήλωσε η Γουίντερ.

Το μεγαλύτερο από τα φαράγγια (Foundation Trough) έχει μήκος άνω των 350 χιλιομέτρων και πλάτος 35 χιλιομέτρων. Το δεύτερο (Patuxent Trough) έχει μήκος πάνω από 300 χιλιόμετρα και πλάτος πάνω από 15 χιλιόμετρα, ενώ το τρίτο φαράγγι (Offset Rift Basin) έχει μήκος άνω των 150 χιλιομέτρων και πλάτος περίπου 30 χιλιομέτρων.

Τα φαράγγια είναι θαμμένα κάτω από πολλές εκατοντάδες μέτρα πάγου. Έτσι, για να φθάσει κανείς στον πάτο του μεγαλύτερου φαραγγιού, θα πρέπει να κάνει γεώτρηση βάθους άνω των δύο χιλιομέτρων.

Το πρόγραμμα PolarGAP χρηματοδοτείται κυρίως από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA), που θέλει να συλλέξει στοιχεία για μια περιοχή του πλανήτη, την οποία οι δορυφόροι δεν μπορούν να δουν.

Έτσι, ο μόνος τρόπος για να μην μείνει «τυφλή» αυτή η περιοχή, είναι να γίνει συλλογή στοιχείων από αεροπλάνα.   Αυτό έκανε η ομάδα της Γουίντερ, που χρησιμοποίησε αερομεταφερόμενο ραντάρ ικανό να δει κάτω από τον πάγο. Είναι πιθανό ότι αυτά τα γιγάντια φαράγγια κοντά στο Νότιο Πόλο δημιουργήθηκαν στη διάρκεια μιας προηγούμενης εποχής παγετώνων.

  • Εμφανίσεις: 98

Τσίπρας σε Μπουτάρη: Ό,τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό

tsipras-boutari

«Ό,τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό" είπε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στον Γιάννη Μπουτάρη στον σύντομο διάλογο που είχαν ενώπιον των τηλεοπτικών συνεργείων στην αρχή της συνάντησής τους, στο γραφείο του δημάρχου, αναφερόμενος στη φασιστική επίθεση που δέχθηκε ο δήμαρχος το περασμένο Σάββατο, στην πλατεία του Λευκού Πύργου, στη διάρκεια εκδήλωσης στη μνήμη των θυμάτων της γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού.

Αμέσως μετά, ο κ. Τσίπρας επισήμανε ότι η στάση του δημάρχου έχει γίνει σύμβολο και τόνισε ότι μπορεί να λένε κάποιοι ότι η επίθεση ήταν τυχαία και αυθόρμητη, όμως ήταν οργανωμένη.

Από την πλευρά του, ο κ. Μπουτάρης ζήτησε από τον πρωθυπουργό να συζητήσει με τον αρμόδιο υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής, Νίκο Παππά, αν υπάρχει δυνατότητα, μέσω του facebook, να αποκλείονται συνομιλίες που προτρέπουν στην οργάνωση επιθέσεων από διάφορα άτομα.

  • Εμφανίσεις: 106

Το μεγάλο παιχνίδι Ευρώπης με ΔΝΤ για το χρέος της Ελλάδας – Και στο βάθος Ιταλία, Αργεντινή, Τουρκία

gr-imf-Europe

 Γράφει ο Ceteris Paribus 

Παρακολουθώντας τα διάφορα «επεισόδια» του σίριαλ της «καθαρής εξόδου», ενόψει των συνεδριάσεων του Eurogroup όπου θα ληφθούν οι τελικές αποφάσεις, είναι εύλογο να αναρωτηθεί κανείς: παίζεται πραγματικά κάτι σημαντικό ή όλα είναι προαποφασισμένα;

Μήπως η ύπαρξη τεχνικής συμφωνίας (SLA), που επικυρώθηκε από το Eurogroup της 24ης Μαΐου, σημαίνει ότι όλα έχουν συμφωνηθεί; Και στην περίπτωση που εκκρεμεί κάτι, τι είναι αυτό;

Η γενική απάντηση είναι: Όσον αφορά το περιεχόμενο του προγράμματος εξόδου και το πλαίσιο της μεταμνημονιακής εποπτείας, έχουν όλα κριθεί. Εκκρεμεί όμως κάτι σημαντικό: ο ρόλος του ΔΝΤ ύστερα από τη λήξη του προγράμματος τον Αύγουστο και, επομένως, η έκταση και το περιεχόμενο των ρυθμίσεων για το χρέος. Σχετικά με αυτό, υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον «στόρι» - το μόνο, πλέον, άξιο λόγου να συζητηθεί σχετικά με τη λεγόμενη «καθαρή έξοδο».

Ιταλία, Γερμανία, Γαλλία και «καθαρή έξοδος»

Πριν όμως προχωρήσουμε σε αυτό το πράγματι ενδιαφέρον στόρι, ας ξεκαθαρίσουμε, κωδικοποιώντας το εν συντομία, το τι έχει ήδη κριθεί.

Το πρώτο που έχει κριθεί οριστικά είναι ότι το πρότζεκτ της «καθαρής εξόδου» δεν αμφισβητήθηκε ούτε στιγμή, ούτε από τους Ευρωπαίους εμπνευστές του ούτε από -πολύ περισσότερο- από την ελληνική κυβέρνηση. Στην πραγματικότητα είχε συνομολογηθεί σε αδρές γραμμές από πέρυσι τον Ιούνιο, όταν έκλεισε η δεύτερη αξιολόγηση. Και οι δύο πλευρές, Ευρωπαίοι και ελληνική κυβέρνηση, στήριξαν και στηρίζουν τους όποιους σχεδιασμούς τους στο δεδομένο ότι το πρότζεκτ «καθαρή έξοδος» είναι μη αναστρέψιμο.

Όπως είχαμε προβλέψει και επιχειρηματολογήσει, δεν υπήρχε ούτε η ελαχιστότατη πιθανότητα ο Αλέξης Τσίπρας να επιχειρήσει κάποιου είδους «σύγκρουση» με τους δανειστές με τη μορφή κάποιου σαν ρεβάνς για το 2015 - όπως ήθελαν σενάρια που κατά καιρούς αναζωπυρώνονταν. Εξηγήσαμε και τους λόγους που τέτοια σενάρια ήταν και ευφάνταστα και παντελώς μη ρεαλιστικά.

Αν χρειάζεται να προσθέσουμε κάτι, αφορά στη στάση των Ευρωπαίων δανειστών. Όπως έχουμε ξαναγράψει, η απόφασή τους για «καθαρή έξοδο» της Ελλάδας δεν στηρίζεται σε κάποιου είδους οικονομικό ορθολογισμό αλλά σε πολιτικές ανάγκες και σκοπιμότητες. Η οικονομική συγκυρία της ανάκαμψης της Ευρωζώνης, η πολιτική συγκυρία της ανόδου των δεξιών - ακροδεξιών αντισυστημικών δυνάμεων στην Ευρώπη και η αδυναμία πολλών Κοινοβουλίων (με πρώτο και καλύτερο το γερμανικό) να ξανασυζητήσουν ζήτημα νέας οικονομικής στήριξης στην Ελλάδα επέβαλλαν την επιλογή της «καθαρής εξόδου».

Εσχάτως, οι πολιτικές εξελίξεις στην Ιταλία, έκαναν ακόμη πιο απαραίτητη αυτή την επιλογή: οι Ευρωπαίοι δανειστές έχουν πλέον την ανάγκη ενός ελληνικού success story στην τελική ευθεία προς τις ευρωεκλογές του 2019, όπου η φιλελεύθερη δεξιά και το κέντρο, σαν να λέμε οι πολιτικές δυνάμεις της «παγκοσμιοποίησης», θα δοκιμαστούν από την άνοδο του δεξιού και ακροδεξιού ευρωσκεπτικισμού. Η Ελλάδα έχει βασικά χαρακτηριστικά θετικού αντιπαραδείγματος: (υποτίθεται ότι) βγαίνει από την κρίση επειδή έκανε τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις και επειδή ο αριστερός αντισυστημισμός του ΣΥΡΙΖΑ μετατράπηκε στο αντίθετό του μέσα από τη «σύγκρουση με την πραγματικότητα».

Ας αναλογιστούμε για μια στιγμή πόσο χρήσιμη είναι μια τέτοια αφήγηση όταν η Ευρώπη έχει να διαχειριστεί το ζήτημα της ανόδου στην κυβερνητική εξουσία των αντισυστημικών δυνάμεων της Λέγκας του Βορρά και του κινήματος των 5 Αστέρων – πριν φτάσουμε στην «προστιθέμενη αξία» ενός τέτοιου αφηγήματος στις επόμενες ευρωεκλογές. Όσο για τον Αλέξη Τσίπρα, είναι φανερό γιατί τα πολιτικά του ιμάτια περιφέρονται σε όλη την Ευρώπη σαν το πιο εύγλωττο παράδειγμα του τι παθαίνει κανείς αν τολμήσει να τα βάλει με την πανίσχυρη πραγματικότητα της παγκοσμιοποίησης.

Εδώ επαληθεύεται ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε που, στα τέλη του 2014 και ενόψει της κυβερνητικής ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ, φέρεται πως είχε δηλώσει σε συνομιλητές του ότι «θα τους γδάρω και θα περιφέρω το τομάρι τους σε όλη την Ευρώπη προς παραδειγματισμό»… Τότε, ίσως ούτε ο ίδιος μπορούσε να φανταστεί ότι ύστερα από το… γδάρσιμο και με μία επιπλέον… επεξεργασία, το «τομάρι» θα περιφερόταν σε όλη την Ευρώπη σαν… γούνα πολυτελείας.

Το «ευκολάκι» της υπόθεσης: μέτρα και μεταμνημονιακή εποπτεία

Έχει επίσης κριθεί οριστικά και το ζήτημα των δημοσιονομικών παραδοχών, των μέτρων και του πλαισίου της μεταμνημονιακής εποπτείας. Για την ακρίβεια, αυτό κρίθηκε πέρυσι τον Ιούνιο. Τότε συμφωνήθηκαν τα πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% μέχρι και το 2022, τότε συμφωνήθηκαν τα βασικά δημοσιονομικά μέτρα που θα τα καθιστούσαν ρεαλιστικά: η νέα μείωση των συντάξεων από το 2019 και η μείωση του αφορολόγητου στα 5.800 ευρώ από το 2020. Τι εκκρεμούσε; Η τελική μορφή που θα πάρουν οι απαιτήσεις των δανειστών για την «αποπολιτικοποίηση» του Δημοσίου και οι ιδιωτικοποιήσεις – δύο ζητήματα-συγκοινωνούντα δοχεία. Αυτά «τακτοποιήθηκαν» με την τεχνική συμφωνία. Απομένει να δούμε επ’ αυτών και τις τελικές «λεπτομέρειες» στην «τελική αξιολόγηση» - όρος που εισήχθη με την πρόσφατη έκθεση της Κομισιόν και παραπέμπει σε «τελικές λεπτομέρειες» που δεν έχουν ακόμη δει το φως της δημοσιότητας…

Κρίθηκε επίσης τι θα υλοποιηθεί από τα περιβόητα «αντίμετρα»: το μόνο βέβαιο είναι το νέο μέρισμα στα τέλη του 2018, με τη μορφή αυτή τη φορά του επιδόματος στέγασης -με πιο πολλά χρήματα σε περισσότερους δικαιούχους- και της μείωσης του εταιρικού φόρου από το 29% στο 26%. Είναι το πολιτικό «αντίδωρο» που δόθηκε στην κυβέρνηση για να βάλει την υπογραφή της στο πρότζεκτ της «καθαρής εξόδου».

Τέλος, ξεκαθαρίστηκε ότι «λεφτά (θα) υπάρχουν» μέχρι το 2021: το «μαξιλάρι» ρευστότητας χτίστηκε και θα ολοκληρωθεί με τις τελικές αποφάσεις για το χρέος ώστε, μαζί με τα πρωτογενή πλεονάσματα, να επαρκή για τα τοκοχρεολύσια μέχρι και τα τέλη περίπου του 2020.

Με τέτοιους όρους, οι δανειστές «κλότσησαν το τενεκεδάκι» μέχρι και τα τέλη περίπου του 2020. Ύστερα, βλέπουμε…

Όσο για τη μεταμνημονιακή εποπτεία, αυτή τυπικά θα συνεχιστεί ενσωματωμένη πλέον στις προβλέψεις των ευρωπαϊκών συνθηκών, από την Κομισιόν. Στην ουσία η ουσιαστική εποπτεύουσα αρχή θα είναι οι… αγορές - πιο σκληρές απ’ όλους τους πιθανούς επόπτες μαζί. Αυτή η εποπτεία θα αρχίσει από την επόμενη μέρα, παρόλο που «λεφτά (θα) υπάρχουν» μέχρι και τα τέλη του 2020: οι εκθέσεις των οίκων αξιολόγησης και τα επιτόκια των ελληνικών ομολόγων θα είναι το διαρκές καρδιογράφημα του «Έλληνος ασθενούς» που θα καθορίζει την πορεία του χρηματιστηρίου, το επιτόκιο δανεισμού των ελληνικών επιχειρήσεων, τις διαθέσεις των ξένων επενδυτών αλλά και τη γενικότερη «ευστάθεια» της ελληνικής οικονομίας…

Ποιος όμως θα είναι ο τελικός εγγυητής έναντι των αγορών για την περίπτωση που κάτι θα πάει στραβά; Οι αγορές θέλουν μια καθαρή απάντηση σε αυτό - αλλιώς θα γίνουν «νευρικές» από την επόμενη κιόλας μέρα. Σε αυτό ακριβώς το σημείο είναι που εντοπίζονται οι διεργασίες για τον τύπο της συμμετοχής του ΔΝΤ και τις ρυθμίσεις για το χρέος.

Το ΔΝΤ τελικός εγγυητής και «δανειστής τελευταίας καταφυγής»;

«Όλα τα ’χε ξηγημένα μες στον κήπο του ο Θεός, όμως ο Αδάμ κι η Εύα το ’δανε και λίγο αλλιώς», λέει ένα τραγουδάκι της δεκαετίας του ’80 σε στίχους του μακαρίτη Μανόλη Ρασούλη. Έτσι και με τους Ευρωπαίους δανειστές: αφού πρώτα κατέληξαν με πολιτικά κριτήρια στην ανάγκη της «καθαρής εξόδου», αφού τα «ξηγήθηκαν» όλα με ευκολία με την ελληνική κυβέρνηση, τώρα βρίσκονται αντιμέτωποι με τον… όφι των αγορών.

Όπως προείπαμε, το ζήτημα είναι: ποιος θα προβάλει απέναντι στις αγορές σαν τελικός εγγυητής για την περίπτωση που κάτι πάει στραβά ύστερα από την «καθαρή έξοδο»; Εδώ τίθενται σκληρά ερωτήματα: το ΔΝΤ ή ο ESM, ή μήπως και οι δύο; Στο σημείο αυτό και έτσι όπως τα κατάφεραν, οι Ευρωπαίοι βρίσκονται μπροστά σε προβλήματα που ισοδυναμούν με «τετραγωνισμό του κύκλου».

Τι θα λέει η έκθεση βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους που θα συντάξει ο ESM; Θα λέει ότι είναι βιώσιμο, άρα δεν χρειάζονται μέτρα; Αν πει κάτι τέτοιο, καταρρέει μέσα στη χλεύη η φερεγγυότητά του σαν εγγυητή απέναντι στις αγορές - φερεγγυότητα που σε κάθε περίπτωση δεν συγκρίνεται με την αντίστοιχη του ΔΝΤ. Το πιθανότερο είναι πως θα πει ότι είναι βιώσιμο υπό την προϋπόθεση κάποιων ρυθμίσεων που μπορεί να ανεχθεί η γερμανική πλευρά. Αυτές όμως δεν καλύπτουν το ΔΝΤ. Του οποίου η έκθεση βιωσιμότητας θα απαιτεί πιο δραστικά μέτρα, αλλά θα στρογγυλεύει κάποιες «γωνίες»: δεν θα λέει ότι το χρέος είναι «εξαιρετικά μη βιώσιμο» και, αντίθετα, θα ισχυρίζεται ότι είναι βιώσιμο μέχρι και το 2030 αλλά όχι πέραν αυτού. Οι δύο εκθέσεις βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους θα μπορούσαν να ισορροπήσουν μέσα στη διαφορετικότητά τους, δεν μπορούν όμως να ταυτιστούν. Από τη στιγμή που θα διαφέρουν, το ερώτημα θα ξανατεθεί: αν κάτι πάει στραβά με την Ελλάδα της «καθαρής εξόδου», ποιον θα «κοιτάξουν» και θα εμπιστευτούν οι αγορές σαν ύστατο εγγυητή;

Η ανατριχιαστική λεπτομέρεια εδώ είναι πως όταν οι αγορές λένε ύστατος εγγυητής, εννοούν ύστατος δανειστής! Ποιος θα «αναλάβει» την Ελλάδα σε μια νέα έξωσή της από τις αγορές; Για τους ίδιους πολιτικούς λόγους που θέλουν την «καθαρή έξοδο», αλλά και για τον επιπλέον λόγο ότι κάτι τέτοιο θα άνοιγε ζήτημα εγγυήσεων για το χρέος όλων των ευρωπαϊκών χωρών, οι Ευρωπαίοι δανειστές δεν μπορούν να προβάλουν σαν υποψήφιοι γι’ αυτό το ρόλο! Πρέπει λοιπόν αυτό το ρόλο να αναλάβει το ΔΝΤ! Πώς όμως θα γίνει ή έστω θα υπονοηθεί κάτι τέτοιο όταν η εφεξής εποπτεύουσα αρχή, στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών συνθηκών, θα είναι η Κομισιόν;

Ιδού το μέγα ζήτημα που παίζεται με το ζήτημα των ρυθμίσεων του χρέους και του ρόλου του ΔΝΤ στη «μεταμνημονιακή» Ελλάδα. Ιδού γιατί όλοι ομοθυμαδόν οι Ευρωπαίοι παράγοντες διαδήλωσαν σχεδόν παρακλητικά τη θέλησή τους να παραμείνει το ΔΝΤ – χωρίς να λένε σε τι ρόλο, για ποιο λόγο και πώς, από τη στιγμή που η Ελλάδα θα υπαχθεί επιτηρούμενη στο ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο. Ιδού γιατί έδωσαν άπλετο χρόνο στις συζητήσεις με το ΔΝΤ (πιθανότατα μέχρι και τον βαθύ Ιούλιο…), ώστε να βρεθεί άκρη στον… τετραγωνισμό του κύκλου.

Όταν η Αργεντινή έχει προβλήματα χρηματοδότησης του χρέους της, όλοι «κοιτάνε» το ΔΝΤ. Αν βρεθεί με άμεσα τέτοια προβλήματα και η Τουρκία, όλοι θα «κοιτάξουν» επίσης το ΔΝΤ. Οι αγορές θέλουν να ξέρουν ποιον θα «κοιτάξουν» αν η Ελλάδα βρεθεί στο μέλλον σε τέτοια θέση. Οι Ευρωπαίοι δανειστές θα ήθελαν να αποδώσουν αυτό το ρόλο στο ΔΝΤ - νέες περιπέτειες με τρόικες και κουαρτέτα θα πλήγωναν το ευρωπαϊκό success story ξανανοίγοντας τις παλιές πληγές. Αλλά υπάρχουν δύο προβλήματα: Κάτι τέτοιο είναι δύσκολο να ειπωθεί και επιπλέον το ΔΝΤ θέτει τις δικές του προϋποθέσεις. Ωστόσο, και το ΔΝΤ δεν είναι «άνετο»: έχοντας βρει νέους «πελάτες» (την Αργεντινή και αύριο ίσως την Τουρκία), τώρα ειδικά, δεν θέλει μια ρήξη με τους Ευρωπαίους δανειστές που θα το έβγαζε εκτός των ευρωπαϊκών ζητημάτων. Κατά κάποιο τρόπο είναι υποχρεωμένοι να τα βρουν. Το ενδεχόμενο για μια εμβαλωματική και παράδοξη λύση ήδη προβάλλει στον ορίζοντα: οι Ευρωπαίοι τη διαχείριση - το ΔΝΤ τις «εγγυήσεις». Με ένα διπλό και ως ένα σημείο «παράλληλο» σύστημα εποπτείας.

Το σίγουρο είναι πως σε όλα αυτά τα κρίσιμα, ο ρόλος της ελληνικής κυβέρνησης είναι επί της ουσίας μηδαμινός. Θα αρκεστεί στο να είναι η γούνα της… ευπώλητη στις ελληνικές εκλογές. Τα ουσιώδη θα τα κανονίσουν οι… καθ’ ύλην αρμόδιοι. Πόσο πιο… καθαρή να γίνει η έξοδος;

  • Εμφανίσεις: 73

Περισσότερα Άρθρα...

  1. Ιστορική στιγμή-Η Βόρεια Κορέα ανατίναξε το πεδίο πυρηνικών δοκιμών (βίντεο)
  2. Χριστιανός… α λα καρτ δεν υπάρχει!
  3. MIG: Η υπάλληλος της καρδιάς μας εργάζεται για την εταιρεία της χρονιάς
  4. Ηλεκτρονικό «ριφιφί» στον ΕΦΚΑ-Υπάλληλος αύξησε το ποσοστό αναπηρίας ασφαλισμένου
  5. Στο καταδρομικό USS Normandy ο Τζέφρι Πάιατ με φόντο τη Σαντορίνη (pics)
  6. Άνδρας βρέθηκε απαγχονισμένος έξω από το Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης
  7. Κέρκυρα: Στον εισαγγελέα ζευγάρι που φέρεται να αποπλάνησε ανήλικο αγόρι
  8. Τραγωδία στη Μεταμόρφωση: Τι υποστηρίζει ο δικηγόρος του οδηγού
  9. Ο καιρός της Παρασκευής
  10. Politico: Μόνο στα χαρτιά… η έξοδος της Ελλάδας από τα μνημόνια
  11. Σήμερα το μεσημέρι η κηδεία του Χάρρυ Κλυνν
  12. Καιρός: Αναλυτική πρόγνωση για σήμερα
  13. Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων (25 Μαΐου)
  14. GDPR: Τι πρέπει να ξέρουν οι Έλληνες χρήστες
  15. Το «γλωσσάρι» του νέου ευρωπαϊκού κανονισμού για την προστασία προσωπικών δεδομένων

+ Σας ενδιαφερουν...

val m amo

ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΕΙ.....ΕΣΕΙΣ;

VIDEOS